LOKALIZACJE

czwartek, 31 grudnia 2015

Szczęśliwego Nowego Roku :)

W ostatni dzień roku 2015 życzę wszystkim uczestnikom zajęć dużo szczęścia i dalszych sukcesów w rozwoju artystycznym, abyście nadal byli tak wspaniałymi ambitnymi dzieciakami.

 Drodzy Rodzice, dużo zdrowia i szczęścia w nadchodzącym roku, pociechy z postępów jakie czynią Wasze dzieci i wytrwałości w dopingowaniu ich talentów.

 

Jednocześnie przypominam, iż zaraz po nowym roku ruszamy pełna parą :)

 

 

środa, 30 grudnia 2015

Nowe zajęcia - Ożarów Mazowiecki, Akrobatyka z elem. baletu gr 2

  Z racji dużego zainteresowania zajęciami ruszają zapisy do drugiej grupy Akrobatyki z elementami baletu ( więcej o tych zajęciach można przeczytać tutaj => http://www.akademiaecarte.pl/p/opis-prowadzonych-zajec.html ). 

 

 

Grupa wiekowa :

Czwartek - klasy 1-3 ( 6/7 - 9 lat) wolne miejsca


Start zajęć => 7 stycznia 2016
Koszt miesięczny => 70 zł

pytania i zapisy => zapisy@akademiaecarte.pl

 

Obowiązujący strój => tutaj

I Mikołajkowy pokaz Akrobatyczny, 6 grudnia 2016, Bemowskie Centrum Kultury


środa, 16 grudnia 2015

Nowe zajęcia - Ożarów Mazowiecki, Akrobatyka.


Nowa propozycja dla dzieciaków z Ożarowa Mazowieckiego. Ruszają zapisy do grupy Akrobatyki  ( więcej o tych zajęciach można przeczytać tutaj => zajęcia ). 

 

 






Grupa wiekowa :

Czwartek - klasy 4-6 ( 9 - 12/13 lat)


Start zajęć => 7 stycznia 2016
Koszt miesięczny => 70 zł

pytania i zapisy => zapisy@akademiaecarte.pl

 

Obowiązujący strój => tutaj

wtorek, 8 grudnia 2015

Gratulacje !!!


Gratuluję pięknego występu wszystkim uczestnikom pierwszego Mikołajkowego pokazu Akrobatycznego ! 

Brawo, byliście dzielni i nie zjadła was trema Emotikon smile



Już niedługo pojawi się fotorelacja z tego ważnego wydarzenia Emotikon smile




czwartek, 3 grudnia 2015

Świąteczny pokaz baletowy - Ożarów Mazowiecki


Tradycyjnie przed świętami Bożego Narodzenia na zajęciach baletowych w Ożarowie Mazowieckim organizujemy pokaz dla rodziców. Serdecznie zapraszamy :)



wtorek, 1 grudnia 2015

Nowe zajęcia - Ożarów Mazowiecki, Akrobatyka z elementami baletu.


Nowa propozycja dla dzieciaków z Ożarowa Mazowieckiego. Ruszają zapisy do grupy Akrobatyki z elementami baletu ( więcej o tych zajęciach można przeczytać tutaj => http://www.akademiaecarte.pl/p/opis-prowadzonych-zajec.html ). 

 

Grupa wiekowa :

Wtorek - klasy 1-3 ( 6/7 - 9 lat) brak miejsc


Start zajęć => 5 stycznia 2016
Koszt miesięczny => 70 zł

pytania i zapisy => zapisy@akademiaecarte.pl

 

Obowiązujący strój => tutaj

niedziela, 1 listopada 2015

Mikołajkowy pokaz Akrobatyczny !!! :)

Wraz z uczestnikami zajęć Akrobatyki i Akrobatyki z elementami baletu, zapraszamy wszystkich na nasz pierwszy Mikołajkowy Pokaz Akrobatyczny !!! :)


Pokaz otworzy zespół modern jazz, a następnie wystąpią po kolei wszystkie grupy ćwiczeniowe. Trzymajcie za nas kciuki ;)

 

 

 

Przewrót w tył

Element ten można wykonywać również z rożnych pozycji początkowych, tak jak przewrót w przód. Klasycznie wykonuje się go z pozycji przysiadu podpartego, odpychając się rękami od podłoża wykonujemy przetoczenie na plecy z przełożeniem nóg do leżenia przewrotnego i wznosem bioder w górę. W momencie oparcia pleców o podłogę, przenosimy ręce obok głowy, stosujemy ułożenie dłoni jak w mostku. Kontynuując przetoczenie odpychamy się rękami aby ochronić głowę i umożliwić ciału dalsze przetoczenie z powrotem do przysiadu podpartego. 

 

 

Na początku ćwiczymy z pomocą trenera/współćwiczącego, który pociąga biodra ćwiczącego w górę, aby nabrał on nawyku odpychania się od podłogi. Wypracować należy dobra pozycję w leżeniu przewrotnym, gdzie stopy dotykają podłoża za głową. Cały przewrót musi być wykonany energicznie, w jednej linii. Pilnujemy, aby nie uciekać na przejście przez bark, gdyż jest to zupełnie inne ćwiczenie. Dobrym  ćwiczeniem przygotowawczym są również tzw kołyski: przysiad podparty, przetoczenie w tył do leżenia przewrotnego, powrót do przysiadu podpartego, wyskok w górę. Przyzwyczaja ono do energicznego przetoczenia i pomoże w późniejszym prędkim wykonywaniu przewrotu. Można dodać do tego ćwiczenia woreczek trzymany między stopami, który przez całe ćwiczenie nie może wypaść. Drugim wariantem jest naprzemienne odkładanie woreczka za głowę i przy kolejnej kołysce zabieranie go, co pozwoli wypracować dokładny ruch w jednej linii. 

środa, 28 października 2015

Przerzut bokiem ( gwiazda)

Aby wykonać przerzut bokiem, nazywany potocznie gwiazdą, należy najpierw opanować stanie na rękach przy drabinkach. Rozpoczynamy z pozycji zasadniczej przodem do kierunku ruchu, po czym następuje wznos ramion w górę wraz z wznosem jednej nogi w przód, krok na nogę wzniesioną i przeniesienie ciężaru ciała na nią, jednocześnie z opadem tułowia w przód następuje zamach nogą zakroczną, ustawienie dłoni bokiem do kierunku ruchu w jednej linii i wejście na stanie na rękach  z nogami w pozycji rozkrocznej. Bez zatrzymania przerzucamy nogi na drugą stronę rąk, i lądujemy po kolei na każdej nodze, przy odbiciu rękami od podłoża aby korpus wrócił do pozycji zasadniczej. Kończymy w pozycji wypadu z rękami w górze. 

 


 

Na filmiku widzimy najpierw klasyczny przerzut bokiem, potem rózne warianty : na jednej ręce, zegarek ( złączenie nóg w trakcie), zegarek na jednej ręce i w parze.


Należy pamiętać o tym aby nogi w pozycji stania na rękach były wyprostowane, palce stóp point, a cały przerzut musi być wykonany w jednej linii. Przygotowawczym ćwiczeniem będą przeskoki zawrotne przez ławkę lub współćwiczącego, aby uświadomić sobie ruch jaki ciało wykonuje. Przeskok powinien być wykonywany z jednej nogi, a lądowanie na drugiej nodze. Do wypracowania prawidłowej pozycji przydatne będą ćwiczenia z asekuracją, gdzie wspomaga się osobę ćwicząca chwytając za biodra stabilizując równowagę na rękach. Potrzebne będzie również wzmocnienie rąk, w staniu na rękach w oparciu o ścianę przenoszenie ciężaru ciała z jednej ręki na drugą. Kiedy już opanujemy przerzut bokiem, próbujemy wykonać go tak aby pokonać jak najwięcej przestrzeni. Sięgamy daleko rękami i daleko stawiamy nogi mocno odbijając się od podłogi.

 



 

Leżenie przerzutne ( świeca)

Popularna świeca to ćwiczenie wymagające już wypracowanej pewnej siły mięśni brzucha, pleców, nóg itd. Polega na uniesieniu nóg w pionie tak, aby znalazła się w nim również miednica i plecy. Początkowo można pomóc sobie podpierając rękami miednicę, aby poszła wyżej i stworzyła idealna linię z nogami, które muszą być napięte aż po czubki palców. 

 

Trudniejsza wersja została przedstawiona na zdjęciu, czyli świeca bez podpierania miednicy rękami, układamy je płasko na podłodze. W tej wersji konieczne są silne mięśnie brzucha i pleców które trzymają całe ciało w pionie. 

 

Leżenie przerzutne można połączyć z leżeniem przewrotnym, jako ćwiczenie na mięśnie brzucha i pleców, przenoszenie nóg z jednej pozycji do drugiej. W świecy można również wykonywać szpagat poprzeczny lub szpagat klasyczny, co wygląda już bardzo efektownie.

Leżenie przewrotne


Pozycja ta jest często wykorzystywana jako ćwiczenie usprawniające, przygotowanie do przewrotów w przód i w tył, oraz ćwiczenie rozciągające. Zaczynamy z pozycji siadu prostego, kładziemy się na plecy zabierając ze sobą proste złączone nogi i prowadzimy je aż dotkniemy stopami podłogi za głową, podnosząc miednicę do góry. W leżeniu przewrotnym ręce powinny zostać na podłodze wzdłuż ciała, jednak w fazie ćwiczeń należy pomóc sobie i podtrzymywać podniesioną miednicę. Kolana przez cały czas powinny pozostać proste a całe nogi złączone i napięte. Na początku można mieć trudności z sięgnięciem stopami aż za głowę, jest to spowodowane małą gibkością kręgosłupa i wielokrotne powtarzanie ćwiczenia sprawy, że uzyska on odpowiednią sprawność.

 

 

Tak jak wspomniałam na początku, leżenie przewrotne może być wykorzystywane na różne sposoby. Pierwszym jest przekształcenie go na ćwiczenie kondycyjne. Całość zaczynamy z przysiadu podpartego, wykonujemy przetoczenie w tył do leżenia przewrotnego, wracamy tą sama droga do przysiadu podpartego i wykonujemy wyskok w górę z rękami przy uszach. Ćwiczenie często nazywane kołyską na plecach do wyskoku. 

Leżenie przewrotne świetnie rozciąga również kolana, co przydaje się we wszystkich gimnastycznych i baletowych ćwiczeniach. Kiedy już wypracujemy równowagę, możemy złapać dłońmi za pięty, i jeszcze bardziej prostować kolana.

Jako przygotowanie do przewrotów, leżenie przewrotne wykonujemy aby przyzwyczaić się do odpowiedniego przetaczania na zaokrąglonych plecach, wypracować powrót z przetoczenia do przysiadu podpartego, co jest końcówka przewrotu w przód, oraz opanować przetoczenie do przewrotu w tył. W tym ostatnim następuje mała zmiana ułożenia rąk, jednocześnie z przeniesieniem nóg za głowę, ręce opieramy dłońmi przy uszach, dokładnie tak jak przy mostku. Ma to na celu pomoc przy przejściu na przysiad podparty przez głowę, odpychamy się lekko dłońmi od podłogi aby uwolnić głowę.

 

wtorek, 27 października 2015

Szpagat poprzeczny ( turecki, męski)

 Szpagat poprzeczny, nazywany też tureckim i męskim, w gimnastyce określany jako siad rozkroczny, wymaga nie tylko   rozciągnięcia, ale pewnych predyspozycji w budowie stawów biodrowych.  Ograniczeniem jest tu różny kąt ustawienia powierzchni stawowych u kobiet i  mężczyzn.

W szpagacie poprzecznym nogi mają być rozłożone równo na boki, w jednej linii pięty z biodrami, kolana obowiązkowo skierowane do góry, co sprawia ze mamy wykręcone całe nogi na zewnątrz, jak w tańcu klasycznym. Skierowanie kolan w przód sprawia, że całe nogi są w bardzo nienaturalnym ułożeniu, staw biodrowy w tej płaszczyźnie ma bardzo ograniczoną ruchomość, i w ten sposób tak na prawdę nie rozciągamy mięśni, ale wyginamy do granic możliwości stawy biodrowe. Złe ułożenie nóg działa również negatywnie na kolana, jeśli dodatkowo są lekko ugięte, na które nienaturalnie naciskamy z boku, można nabawić się dużej kontuzji. 

 

Na zdjęciu przedstawiony jest szpagat poprzeczny na podłodze ze stopami flex, jednak taki szpagat również można wykonywać np w skoku, staniu na rękach, na głowie itd.

 

 

Przed wykonywaniem szpagatu poprzecznego należy przede wszystkim porządnie rozgrzać mięśnie i stawy, wykonać parę ćwiczeń rozciągających ( konkretne ćwiczenia znajdziesz tutaj ), i stopniowo zjeżdżać miednicą coraz niżej. Podczas rozjazdu korpus należy trzymać z przodu podparty rękami, aby kontrolować równa linię miednicy i stóp, jeśli postawimy ręce z tyłu ciężko nam będzie ją zachować. Na początku rozjazd możemy wykonywać na piętach, z palcami skierowanymi do sufitu, aby panować nad prawidłowym wykręceniem nóg, kiedy już opanujemy pełny szpagat, stopy powinny być point.

 

Tutaj równie, tak samo jak w szpagacie klasycznym, kiedy kąt 180 stopni to dla Nas mało, możemy wykonywać ponad szpagaty, z jedną bądź dwoma nogami na podwyższeniu.

piątek, 23 października 2015

Stanie na głowie

 Jest to pozycja gimnastyczna, w której ciężar ciała oparty jest na czubku głowy i obu rękach. Położenie głowy i rąk powinno tworzyć trójkąt równoramienny, w łokciach i ramionach zbliżony kąt prosty, dzięki czemu zapewnimy sobie dobre podparcie. Ramiona i łopatki powinny być ściągnięte, nie mogą luźno wisieć w dół gdyż za bardzo obciążymy wtedy odcinek szyjny kręgosłupa. Plecy proste, pośladki spięte, nogi wyprostowane i napięte. Pozycją wyjściową może być pozycja zasadnicza, przysiad podparty, skłon rozkroczny, unik podparty itd.

Aby prawidłowo wykonać stanie na głowie należy mieć silne barki, ramiona, szyję, oraz idealnie wypracowaną równowagę.

 

Na początek należy próbować stania na głowie przy ścianie/drabince, aby tak samo jak w staniu na rękach wypracować sobie utrzymanie równowagi i odpowiednią, bezpieczną postawę ciała. Aby odpowiednio balansować nad równowagą należy dłonie rozłożyć równomiernie na podłożu, raz postawione nie zmieniają miejsca podczas stania. Ćwiczenie to wykonujemy powoli, opierając najpierw dłonie i głowę, następnie unosząc miednicę jak najwyżej w gorę starając się aby znalazła się równo nad głową i prostując kolana, i delikatnie poprzez spięcie mięśni brzucha i placów odrywanie stóp od podłoża. Potem stopniowo unosimy nogi w górę. Nie wykonujemy żadnego zamachu, jest to stanie siłowe. 

 

Kiedy opanujemy stanie na głowie przy ścianie/drabince, możemy próbować bez podparcia. Do tego celu potrzebny będzie miękki materac lub koc, aby w razie utraty równowagi i przechylenia do tyłu, nie ucierpieć. Jeśli czujemy, że lecimy do przodu, sprawa jest prosta, lądujemy stopami na podłodze ( nigdy na kolanach!). Natomiast jeśli lecimy do tyłu, mamy możliwość : albo zwinąć plecy i skończyć zwykłym przewrotem, albo zgiąć kolana i zejść w tył na mostek. Wszystko zależy od naszej sprawności.

 

Kiedy opanujemy stanie na głowie ze złączonymi nogami, możemy próbować różnych wariantów, np przedstawiony na zdjęciu szpagat poprzeczny.

 

Szpagat ( francuski, damski)

Szpagat klasyczny, inaczej nazywany francuskim lub damskim, określany w gimnastyce jako siad kroczny, to element gimnastyczny wymagający dużego rozciągnięcia nóg, gdyż jedna noga skierowana jest do przodu a druga do tyłu, dzięki czemu po posadzeniu miednicy na podłodze tworzą jedną linie.


W szpagacie klasycznym biodra muszą pozostać równe ( przede wszystkim biodro nogi tylnej nie wędruje do góry), kolana proste, plecy wyprostowane, ramiona opuszczone. Jest on elementem prostszym od szpagatu poprzecznego ( tureckiego, męskiego), większość osób jest w stanie osiągnąć taki poziom rozciągnięcia, o szpagacie poprzecznym można przeczytać tutaj.

 

Na zdjęciu poniżej przedstawiony jest szpagat na podłodze, jednak możliwości jest więcej : szpagat pionowy, w skoku ( grand jeté), w staniu na rękach, staniu na głowie itd.






Aby wykonać szpagat należy przede wszystkim bardzo dobrze rozgrzać mięśnie i stawy, gdyż tylko rozgrzane mięśnie można rozciągać bezpiecznie, jest ono również bardziej efektowne. Trzeba też pamiętać o tym. aby systematycznie wykonywać ćwiczenia rozciągające, ćwiczenie zrywami nic nie da, ewentualnie można doznać kontuzji. Proces rozciągania niestety jest bolesny, tutaj nie ma co ukrywać, podczas każdego treningu ćwiczenia wykonujemy do granicy bólu, i lekko pogłębiamy z wydechem o parę milimetrów dalej. Nie należy robić niczego na siłę ! jeśli będziemy "szarpać" w rozciąganiu, możemy naderwać sobie ścięgna, a wtedy czeka nas spora przerwa w treningach.


Kiedy zwykły szpagat na podłodze to mało, możemy zacząć rozciągać się do ponad szpagatów, w tym celu należy umieścić jedną stopę na podwyższeniu ( wybranym szczeblu drabinki, ławeczce itd ) i dążyć do posadzenia miednicy na podłodze.


poniedziałek, 19 października 2015

Przewrót w przód

 Przewrót w przód wykonuje się na początku z przysiadu podpartego, następnie unosząc miednicę ku górze lekko prostuje kolana, przenosi ciężar ciała na ręce, uginając je wykonuje się silny skłon głowy do kolan, lekko podskakuje aby przetoczyć się na plecy, po tym należy wstać do pozycji zasadniczej. Przewrót można wykonać z nogami w pozycji skulonej, lub z prostymi. Przy wykonywaniu wariantu z prostymi, konieczne jest maksymalne wyprostowanie kolan i stóp point, oraz jak najszybsze skierowanie po przewrocie pięt pod miednice,  aby siłą rozpędu wstać. 

 

 Nie wolno oprzeć głowy o materac/podłoże, co jest podstawowym błędem. Po to odbijamy się stopami od podłoża aby ochronić omijając głowę i wylądować na skulonych plecach. Błędem jest również nagłe prostowanie pleców gdy już dotkną podłoża, pamiętamy, że przewrót kończy się w górze. 

 

Najprostszą wersją jest wykonanie przewrotu w przód z przysiadu podpartego do przysiadu podpartego. Można go również wykończyć wstaniem do pozycji zasadniczej bez podpierania rękami, wyskokiem, czy przejściem do innego elementu ( np. przerzutu bokiem). Jest tez parę wariantów rozpoczynania przewrotu, z miejsca, z rozbiegu, z naskoku, przez przeszkodę.

 

Na filmiku pokazany został przewrót w przód z naskoku do pozycji zasadniczej z prostymi nogami, oraz przewrót w przód przez przeszkodę.


 

 

piątek, 16 października 2015

Gimnastyka artystyczna i akrobatyka stroje ćwiczebne

 

Dziewczyny

 

Na zajęciach z gimnastyki i akrobatyki równie ważny jak na zajęciach z tańca klasycznego jest strój. Nie może on ograniczać ruchów ćwiczącego, trzeba czuć się w nim swobodnie i komfortowo. 

Najlepszym wyjściem są tutaj również body, które są obowiązkowe na zajęciach Gimnastyki artystycznej, Akrobatyki z elementami baletu i Baletu z elementami Gimnastyki artystycznej, na zajęciach Akrobatyki trener dopuszcza również obcisłe koszulki.

Zapewnią swobodę ruchów oraz ich nie zasłaniają, dzięki czemu trener może odpowiednio korygować ewentualne błędy, a ćwiczący obserwując się w lustrze również dostrzega najmniejsze elementy. Taki kostium zapewnia również duży komfort przy wykonywaniu różnych elementów w których korpus znajduje się np do góry nogami, gdyż nie ma tu sytuacji jak ze zwykłą koszulką która opadnie odsłaniając ciało. . Na zajęciach gimnastyki i akrobatyki panuje większa swoboda w dobieraniu kolorów i rodzajów strojów, już młode ćwiczące mogą użyć kolorów innych niż różowy :) jednak na treningach mile widziane są stonowane kolory i ograniczenie w zdobnictwie. Poniżej prezentuję parę przykładów:

 



 

 Do kostiumu lub koszulki dobrym wyjściem są leginsy, ściśle przylegające do ciała, z tego samego powodu z jakiego kostium powinien do niego przylegać. Wszystkie ruchy nóg są wtedy idealnie widoczne, nie da się ukryć zgiętych niepotrzebnie kolan czy luźnych mięśni. Dodatkowo ich materiał zapewnia swobodę w rozciąganiu, niekiedy krótkie spodenki zwyczajnie blokują nogi a ćwiczący nie wykonuje elementów na 100 % bo boi się o rozerwanie :) Leginsy występują również w różnych kolorach, zasady są takie same jak w przypadku kostiumu. Wygodnie jest założyć je na kostium.

 



Jeśli chodzi o obuwie, to na gimnastyce i akrobatyce nie stosujemy żadnego, najlepiej mieć ze sobą skarpetki które umożliwiają poślizg np w rozciąganiu, a ich zdjęcie daje możliwość hamowania bosymi stopami przy elementach tego wymagających. Zakazane jest zakładanie rajstop.

  W programie Gimnastyki artystycznej są ćwiczenia m.in. ze skakanką i wstążką. Skakanki organizuje się we własnym zakresie ( można liczyć na pomoc Akademii w znalezieniu odpowiednich), wstążki po informacji od instruktora są do zakupu w Akademii.

 

Chłopcy 

U chłopców odpowiednie będą zwykłe koszulki, bez wystających elementów, suwaków itd. dopasowane odpowiednio rozmiarem, aby również nie ograniczać ruchów i nie zasłaniać ich. Jeśli chodzi o kolory, panuje dowolność. Drugi element to spodenki, krótkie, niezbyt szerokie, z materiału który nie będzie blokował rozciągania nóg i ograniczał ruchów. Najczęściej preferowane są czarne spodenki, jednak inne kolory również są dopuszczane. Jeśli chodzi o stopy, tu nie ma żadnych różnic między chłopcami a dziewczynami.

 




 
 

 

 


Taniec klasyczny ( balet ) stroje ćwiczebne

 

Opis stroju z podziałem na grupy :

Dom Kultury Uśmiech w Ożarowie Mazowieckim:

- wszystkie grupy obowiązuje baza ( białe/jasnoróżowe body na ramiączka/krótki rękaw, białe/jasnoróżowe rajstopy kryjące, białe/jasnoróżowe baletki płócienne/skórzane)
- spódniczki : gr 1  różowy ciemny, gr 2 fioletowe, gr 3 niebieskie ( do zakupu przez Akademię lub https://allegro.pl/spodniczka-tiulowa-tutu-spodnica-15-kolorow-40-cm-i7199188849.html)

       

Na zajęciach z tańca klasycznego wskazanym strojem są body, najchętniej na ramiączka, ewentualnie z krótkim rękawem. Przylegają one do ciała co pozwala na kontrolę wykonywanych pozycji i ćwiczeń. Młodsze dzieci często mają body rozpinane w kroku, dla większych baletnic polecam nierozpinane. Dostępne są przeróżne kolory kostiumów, jest w czym wybierać, jednak często preferowane jest posiadanie podobnych strojów w całej grupie. U młodszych baletnic ramiączka powinny być klasyczne, grubsze lub cieńsze, bez efektownych krzyżowań na plecach i koronek. U starszych możliwe są już ozdobne cienkie ramiączka krzyżowane, kostiumy z marszczeniami, pod szyje, odcinane pod linią biustu itd.



Do kostiumu dochodzą rajstopy, zakładane pod body, rzadko na figi, chyba że są one mocno wycięte i nie będą wystawały. Rajstopy najczęściej są w kolorze cielisto/różowym bądź białym, bez wzorów, kryjące. Nie mogą też posiadać odznaczających się "krótkich spodenek", całe o jednolitej strukturze.

 



Ostatnim elementem stroju są baletki. Przeważnie są one różowe bądź cieliste, często w szkołach baletowych zabrania się dziewczynom noszenia białych lub czarnych ( są one noszone przez chłopców) . Baletki robione są ze skóry bądź z miękkiego płótna, w szkołach baletowych preferowane płócienne. Podeszwa baletki jest mniejsza niż obrys stopy, miękka, obecnie często dzielona jest na dwie "łezki", jedna w części przedniej stopy, druga pod piętą, co zapewnia lepszy wygląd podbicia.  Aby baletki lepiej trzymały się stopy, doszywane są troczki, czyli tasiemki po dwóch stronach kostki pełniące rolę sznurówek. To właśnie prawidłowego wiązania troczków młode baletnice muszą się jak najszybciej nauczyć. Nie jest to bajkowe wiązanie aż za kolano z wielką kokardą :) a skromne w koło kostki, skończone supełkiem schowanym pod warstwę, aby nie wypadł podczas tańca. Jak widać na zdjęciu, kolor ich jest jasny aby jak najmniej rzucały się w oczy.

 

 

 

 

 W szkołach baletowych na tych elementach kończy się strój ćwiczebny, jednak na zajęciach w szkołach prywatnych i u małych baletnic dochodzi jeszcze spódniczka baletowa, często wykonana z tiulu, najbardziej charakterystyczny dla małych tancerek element stroju baletnicy :). Powinna ona maksymalnie sięgać przed kolanko, aby nie zasłaniać pracy nóg, być lekka, nie posiadać miliona warstw, w kolorze dopasowanym do reszty stroju.

 

  

 

W szkołach baletowych dopuszczalne są tylko delikatne tuniczki, zakładane na wyjątkowe okazje takie jak półroczne lub roczne egzaminy, bądź wyjątkowe wizytacje na zajęciach. Zawsze są one w kolorze kostiumu, lekko przeźroczyste, nie odstają od ciała tancerki, a długość mierzona jest poprzez wyprostowanie reki tancerki wzdłuż uda, i zaznaczenie miejsca na nodze do którego sięga środkowy palec dłoni.

   

 

Starsze baletnice, które wykonują już solowe wariacje (tańce, solówki), stosowane są tzw. paczki ćwiczebne. Są to stojące tiulowe spódnice, przypominające sceniczne paczki klasyczne, które pozwalają trenować bez ryzyka uszkodzenia kostiumu scenicznego. Poniżej po lewej paczka ćwiczebna, po prawej paczka sceniczna.







Przejście w tył


Wykonanie mostka z pozycji zasadniczej i odbicie nogami do stania na rękach, zejście do pozycji zasadniczej.

 

Zaczynamy od pozycji zasadniczej, wykonujemy mostek, następnie zamach wybraną nogą, odbijamy się drugą od podłoża na tyle mocno, aby przenieść cały ciężaru ciała na ręce i zejść na nogi do pozycji zasadniczej. Po opanowaniu tej wersji, utrudniamy i wykonujemy pierwsze zejście do mostka od razu z jednej nogi, druga wtedy szybciej wędruje prosta w górę ciągnąc resztę ciała do przejścia. Nogi w pewnym momencie powinny wykonać szpagat.

Na filmiku przedstawiamy kilka wariantów : najprostsze podstawowe, z jednej nogi, z dwóch, ze zmianą

 





Aby wykonać przejście w tył trzeba mieć opanowany mostek z pozycji zasadniczej, musi być on dość dobrze wypracowany, ręce blisko stóp, a dalej pozostaje ćwiczenie siły nogi odbijającej. Noga która idzie pierwsza również musi być silna, zamiach nią musi być na tyle wystarczający, żeby pomógł nodze odbijającej skierować całe ciało w dobra stronę. Nie wolno zapominać również o mocnym przeniesieniu ciężaru ciała od razu na ręce, barki muszą znaleźć się równo nad dłońmi, a nawet lekko pokonać ich linię. Na początku proponuję ćwiczyć wykonując mostek z nogami na podwyższeniu, mamy wtedy krótszą drogę do pokonania, a w miarę wypracowania siły odbicia można przejść na płaskie podłoże.

 

Przed wykonywaniem tego elementu należy porządnie rozgrzać wszystkie mięśnie i stawy, powtórzyć ćwiczenia na wygięcie pleców, rozciągnąć barki. Podczas każdej próby przejścia w tył nie wolno dopuścić do ugięcia łokci. Asekuracja tego elementu polega tak samo jak w przejściu w przód, na zapobieganiu ewentualnemu upadkowi na plecy podczas odbijania od podłoża. 

Przejście w przód

W skrócie polega na wykonaniu stania na rękach bez ściany i  zejścia z niego na podpór łukiem leżąc tyłem, czyli mostek, na koniec wstanie do pozycji zasadniczej.


Wersja najprostsza: Zaczynamy z pozycji zasadniczej, unosimy ręce do góry i przygotowujemy nogę. Następnie wykonujemy stanie na rękach w którym mocno kierujemy barki w przód,  co powoduje lekkie wygięcie, stawiamy stopy na podłodze jak najbliżej dłoni robiąc mostek i wstajemu do pozycji zasadniczej. Na filmiku przedstawiliśmy kilka wariantów: stanie na rękach mostek, z jednej nogi, z dwóch, z jednej ze zmianą, z dwóch na jedną, na jednej ręce i helikopter ( zamiana nóg bokiem). Idalnie wykonane przejście w przód nie ma żadnych pauz między pierwsza pozycją zasadniczą a drugą.

 




Aby wykonać przejście w przód trzeba mieć opanowane stanie na rękach, dość mocno wypracowany mostek oraz wstawanie z mostka do pozycji zasadniczej. 

 

Oczywiście żadnych elementów nie wykonujemy bez rozgrzewki ! rozgrzane mięśnie i stawy pozwalają nam lepiej wykonywać ćwiczenia i dzięki temu unikniemy kontuzji. Przydadzą się też ćwiczenia rozciągające barki i powiększające możliwości wygięcia kręgosłupa. Im bliżej dłoni postawimy stopy tym łatwiej będzie nam wstać bez przerwy. Ważne jest też podłoże na jakim ćwiczymy, gdyż w tym elemencie bardzo łatwo o poślizgniecie stóp, a wtedy lądujemy od razu na plecach. 

 

Na początku przyda się asekuracja, aby pozbyć się strachu. Jest ona bardzo prosta, wystarczy podłożyć ćwiczącemu rękę pod plecy i nie dopuścić do ewentualnego upadku na podłogę. Wykluczam tu już oczywiście opcję nagłego zgięcia łokci, ręce muszą być wzmocnione na tyle aby utrzymać ciężar ciała. Po przyswojeniu wszystkich informacji i wypracowaniu elementów składowych pozostaje powtarzanie, powtarzanie i powtarzanie aż uda się zgrać całe ciało i wykonać przejście w przód.




Podpór tyłem leżąc łukiem ( mostek)


        W leżeniu tyłem opieramy dłonie obok głowy, uginamy nogi w stawach kolanowych, stopy rozstawione na szerokość bioder, następnie wznosimy tułów ku górze poprzez wyprostowanie nóg i rąk. Co ważne, głowa ma oderwać się od podłoża, nie można na niej "stać", a w końcowej fazie przenosimy ciężar ciała mocno na ręce, aby barki znalazły się równo nad dłońmi. W trudniejszej wersji dochodzi jeszcze maksymalne wyprostowanie kolan ze złączonymi stopami.

 

W uzyskaniu prawidłowej pozycji pomoże nam rozciąganie barków w opadzie tułowia w przód z oparciem rąk o drabinki ( biurko) i balansem ciała maksymalnie klatką piersiową w dół oraz trening wygięcia pleców. Do jego pogłębiania możemy użyć podporu łukiem leżąc przodem , wykonujemy po parę powtórzeń, za każdym coraz mocniej spinając plecy.

 

środa, 14 października 2015

Przysiad podparty

 

Z pozycji zasadniczej uginamy kolana i wykonujemy przysiad, podpierając się rekami o podłoże, łokcie proste, dłonie rozłożone płasko, kolana razem, pięty uniesione, plecy wyprostowane.

 

Stanie na rękach



      Zaczynamy :  Postawa zasadnicza, uniesienie rąk w górę, wykrok, uniesienie nogi wykrocznej, przeniesienie ciężaru ciała na nogę wykroczną, ustawienie rąk na podłodze z rozłożonymi dłońmi, odbicie od podłogi i zarzut nóg w górę ( pierwsza w górę idzie noga zakroczna, prosta, co wytworzy więcej energii do podniesienia reszty ciała, a zaraz za nią druga). 

 

    Pozycja uzyskana: dłonie rozłożone płasko na podłodze, łokcie proste, spięte mięśnie brzucha, pleców i pośladków, nogi proste, stopy point, złączone.

 

  Ważne jest, aby użyć tyle energii aby lekko oprzeć się o ścianę, a nie w nią uderzyć, gdyż podczas nauki stania na rękach bez ściany ciągle będziemy " przelatywać" w tył. Zaczynamy od stawania przy ścianie i odrywania stóp od ściany, staramy się jak najdłużej utrzymać bez oparcia. Palce dłoni rozsuwamy szeroko i to one pełnią rolę kontroli balansu ciała, jednak jest to możliwe tylko przy zachowaniu odpowiedniego napięcia mięśni całego ciała ( brzuch, plecy, pośladki, nogi, stopy)



Ratunek :  Jeśli przy ćwiczeniu stania na rękach bez ściany czujemy, że przelatujemy w tył, wystarczy przybliżyć podbródek do klatki piersiowej, zwinąć plecy, powoli zgiąć łokcie i zrobić przewrót w przód. Drugim wyjściem awaryjnym jest zejście na bok, czyli utrzymanie rąk nadal prosto, zgięcie ciała w talii w bok i zejście na stopy.

Podpór łukiem leżąc przodem ( foczka)


        Leżąc przodem na podłodze, podpieramy korpus rękami, co powoduje jego podniesienie i wygięcie kręgosłupa w maksymalny do naszych możliwości łuk, ręce blisko ciała, łokcie proste, nogi proste i złączone, ramiona opuszczone

Pozycja ta bywa tez często nazywana potocznie " foczką" ;) 





poniedziałek, 12 października 2015

Pozycje rąk w tańcu klasycznym

     

      Trzy podstawowe pozycje rąk w tańcu klasycznym:

 

    I => ręce przed sobą, okrągłe, dłonie skierowane do wewnątrz, na wysokości    pępka, łokcie nie opadają, "obejmujemy" wielką piłkę, ramiona w dół, kciuki nie odstają

       II => ręce z boku, na wysokości barków ( dłonie lekko obniżają linię), ,lekko zaokrąglone, łokcie nie opadają, ramiona w dół, dłonie skierowane do przodu

    III => ręce nad głową, lekko z przodu, aby po podniesieniu wzroku widzieć dłonie, zaokrąglone, ramiona opuszczone

 

piątek, 9 października 2015

Pozycje nóg w tańcu klasycznym


       Pięć podstawowych pozycji nóg w tańcu klasycznym:

 

      => stopy wykręcone na zewnątrz, pięty razem, ustawione w jednej linii

     II  => stopy ustawione tak samo jak w pozycji I, jednak są rozsunięte ( na odległość jednej stopy)

     III => stopy wykręcone na zewnątrz, pięta nogi położonej z przodu zagrywa piętę nogi tylnej, ciasno do siebie przylegają

      V => pięta nogi położonej z przodu "przesuwa się dalej", zakrywając całą stopę nogi tylnej, (palce nogi tylnej do pięty nogi przedniej, pięta nogi tylnej do palców nogi przedniej) 

     IV => ustawienie stóp jak w pozycji V, jedna noga wysunięta do przodu
















niedziela, 4 października 2015

Akademia Ruchu Ecarté - czas start !!

Po wielu latach nauki, ćwiczeń, treningów, paru latach pracy z dziećmi powstał pomysł założenia "czegoś swojego" :) 

i tak Akademia Ruchu Ecarté rozpoczęła swoją działalność w sierpniu 2015 roku. 



Moją misją jest rozwój artystyczny młodych pokoleń, motywowanie dzieciaków do działania, budowanie wiary w siebie, wspomaganie ich rozwoju motorycznego i kondycji, oderwanie od klawiatury i myszki komputerowej, kształtowanie kulturalnych i wrażliwych artystycznie dusz :) 



 Któż z Was drodzy rodzice potrafi skakać na skakance? :)  Każdy !

dzieci wolą "strzelanki " :(



Staram się pokazać im, że ruch tez może być świetną zabawą, że zmęczenie po treningu jest przyjemniejsze niż po paru godzinach przy komputerze czy telewizorze :) A nauczenie się stania na rękach przynosi więcej satysfakcji niż kolejny " level" w grze :)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...